අද දවස

වෙලාව පාන්දර 2 යි... දැන් චුට්ටකට කලින් ගෙදර ආවේ... මෙහෙ ඉන්න අපෙ අම්මාගෙ යාලු ඇන්ටි කෙනෙක් හදීසියෙ නැති වෙලා... ඔලුවෙ නහරටක් පුපුරලා... වයස් 43... අවුරුදු 13 ක පොඩි දුවෙක් ඉන්නවා... ඒ ලමයා බය වෙලා වගේ පවු.... පොතක් දිගෑරගෙන එක දිහ ඔහේ බලන් ඉන්නවා....
ඉතින් එහේ ගිහින් තමා මේ ආවේ... අපේ ජීවිතේ කොච්චිර අනිතයයිද?... මිනිස්සු තරහ මරහා හිතේ තියන්... බලපොරොත්තූ හීන පොදි බැඳන් ජීවත් උනත්... මරණය අපිව ගෙනියන්න ආවහම.... ඒ හැම දේම අතෑරලා එයා සමග ඒ ගමන අනිවායයෙන්ම යන්න වෙනවා නේද?.... මේ ටික තේරුන් නොගත්ත මිනිස්සු ඉන්න ටික කාලෙත් සන්දු කරනව... අනේ මන්දා...

ඇස් දෙක මාගේ රැක ගන්න....

ලඟකදි ඉඳලා මගේ ඇස් දෙක පෙන්නෙ ටිකක් බොඳ වෙලා වගේ... ඒ විතරක් නෙමේයි... පෝස්ට් එකක් කියවද්දි ටික වෙලාවකින් ඔලුව රිදෙන්න ගන්නවා... මම කොම්පීතරේ ෆොන්ට්ස් අයිකන්ස් එහෙම සේරම ලොකු කලා... ඔලුව එහෙම රිදෙන්න ගන්නෙ සුදු පාට පසු බිමක් ඇති සහ අකුරු ඉතාමත් කුඩාවට ඇති බ්ලොග්ස් කියවීමට යද්දි... ඉතින් මම මගේ සහෝදර බ්ලොග් ලියන්නන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිනව හැකි නම් මේ ගැන පියවරක් ගන්න කියල... මේක බලපෑමක් නම් නෙමේ... බොහොම කාරුනික ඉල්ලීමක් විතරයි...
බොහොම ස්තුතීයී...

ආයෙ නං කරන්නෙම නෑ....

මේ දවස් ටිකේ නං මාර මහන්සී... මම හිටු කියලා සිංහල බ්ලොග්ස් කියවන නිසාද කොහෙද මගෙ ටීක් බෝල දෙකේ පෙනීම දැන් ටිකක් අඩු වෙලා... මේ දවස් ටිකේ තාත්තා මට කාර් එක ගෙනියන්න දුන්නා... (අවුරුදු 3ක් වෙනවා බලපත්‍රය අරගෙන ඒත් මට වාහනේ දුන්නෙම නෑ පොඩි වැඩී කියලා) ඉතිං හෙන හැපි එකේ තමයි අරං ගියේ.... අම්මා නං මුල් දවස් ටිකේ බර බරේ දැම්මා.... දැන් නං ෂේප්...
හැබැයි පොඩි පොඩි මිස්ටේක් නං ටිකක් උනා.... ඒ කිව්වෙ දෙතුන් තැනකදිම මම ට්‍රැෆික් ලයිට් දැක්කෙම නෑ... (හොද වෙලාවට අම්මලාට ඒක තෙරුනේ නෑ... අනේ දෙවියනේ ගෙදරට නං දඩ කොල එන්න එපෝ...)
හොද වෙලාවට කොළ වැටිලා තිබිලා තියෙන්නෙ... ඒ වෙලාවේ ඒක ගැන හිතුවෙ නති උනාට මම ගෙදර ඇවිත් නිදියන්න ඇදට ගියහම එක පාරට ලොකු බයක් හිතට ආවා...බඩ පපුව පිච්චිලා ගියා... සෙල්ලමක් වගේ පෙනුනට ඒක ගොඩාක් භයානක දෙයක් කියලා තේරුනා... දෙයියනේ අම්මගෙ තාත්තගෙ ජීවිතේ වගේම පාරෙ යන අනිත් මිනිස්සුන්ගෙ ජීවිතෙත් මගෙ අත් දෙකේ....!!! අනිත් දවසෙ නං නිදිමතක් ආවොත් සත්තයි මං නවත්තනවා...!!!!!!!!!!

යාථාර්තය එපා

නිම නොවන
සිහිනයක

අතරමං වන්නට

පාරමී පුරන්නෙම්
මං

ඔලුව මැදින් නරක් වෙච්ච...

මට ටිකක් තරහා ගිහින් ඉන්නෙ... ඉතිං ඒක පිට කරන්න දිනපොතේ ලියන්න හිතුවා...
අපි ලංකාවෙන් ගොඩක් ඈත ජීවත් උනත් කන්නෙ බොන්නෙ ලංකාවෙ විදිහට.... ටිකක් ගනන් වැඩි උනත් අපේ රටවල වැවෙන එළවළු ජාති තමයි ගන්නෙ... ලංකාවෙම වැවෙන එළවළු කොළ ජාති මෙහෙ ඉදන් කන්න නං සල්ලි ගස් වලින් කඩන්න වෙනවා... ඔන්න ඕක තමයි මට තරහ ආව හේතුව... අපේ මෝඩ දේශපාලකයො නිසා අපි කන බොන මුදලුත් යන්නෙ බංග්ලාදේශය කියන රටට. පැහැදිලිවම කිවුවොත් කතාව මේකයි.

ලංකාවෙ සිට යුරෝපයට කිලෝග්‍රෑම් එකක් ගෙන්වන්න ඇමෙරිකන් ඩොලර් 2.40 ක් වැය වෙනවා... ඒ ලංකාවෙ ගනන්...
නමුත් බංග්ලාදේශයෙ සිට යුරෝපයට කිලෝග්‍රරැම් එකක් ගෙන්වන්න වැය වන්නේ ඇමරිකන් ඩොලර් 1.00 ක් පමණයි.....
සෑම කිලෝග්‍රෑමයකටම ඇ. ඩො 1.40 ක් වැඩිපුර දෙන්න වත්කමක් අපිට නැහැ... ඉතින් යුරෝපයේ ජීවත්වෙන අපි මිලදී ගන්නෙත් බංග්ලාදේශයෙන් ගෙන්වන එළවළු.

අනෙක් අවනඩුව නම් ලක්ෂ 4 1/2 ක් පමන ශ්‍රී ලාංකිකයින් වෙසෙන මේ යුරෝපයේ ලාංකීය තොගවෙලෙන්දන් නොමැති කම... මෙය ඉතාමත් ලැජ්ජාවට පත්වීමට කරැණක්.... බහුතරයක් චීන සහ බංග්ලාදේශ, ඉන්දීය තොග වෙලෙන්දන් ශ්‍රී ලාංකීය වියලි ආහාර ඔවුනට රිසි ඉතාමිල අධික මිලගනන් වලට සිල්ලර වෙලෙන්දන්ට විකුණන අතර අසරණ පාරිභෝගිකයන් එමනිසා ඉමහත් අපහසුතාවයකට පත්වේ....

අවසන් වශයෙන් ශ්‍රී ලංකන් ගුවන් සේවය කරන්නා වූ බෙදාගෙන නොව බදාගෙන කෑම් නිසා ලාංකීය අපගේ දුක් මහන්සියෙන් උපයන මුදල් අන්ය රටවල් වල දිව්නුව සදහා යෙදෙන අන්දම ඉතා කණගාටුදායකයි....

අදාල බලධාරීන් ගේ ඇස් කන් ඇරී මේ තත්වය යහපත් අතට හැරේවායි පතමින් අවසන් කරන්නම්...

ඉවසන්න බෑ

මේ දවස් වල තියෙන්නෙ පුදුම සීතලක්....
ඉවසන්නෙ කොහොමද...
අනේ.... ආදරනීය සමර් එක...
ඉක්මනට එන්න මගෙ ලගට...

ආයෙත් මම ඈවිත්

ගොඩක් කාලෙකට පස්සෙ මම දිනපොතට ආවා....
අමතක වෙලා නම් නෙමේ... දෑන් මං උදේ 9 සිට රෑ 10.00 වනතුරු රෑකියාවක නිරත වන නිසා...
එතෑනත් පොඩි පරිගනක කට්ටක් තිබෙනව උනත් එය පාවිච්චියට යාමේදී මගේ ඉවසීම නැමැති ගුනය බොහෝවිට උවමනා කරන බැවින් බොහෝවිට එය පාවිච්චි නොකරමි...

මේ දවස් වල හරීම සීතලයි... ඊයෙ හිමත් වෑටුනා... මේ සැරේ නං කිහිප වතාවක්ම වැටුනා...
හරීම පාලුයි....
අමතක උනානෙ දෙයක් ලියන්න...
අද මම ලස්සනම ලස්සන ෆිල්ම් එකක් බැලුවා...
ඒකෙ නම "When Harry Met Sally" හරිම ලස්සනයි...
කියලා වැඩක් නැහැ.... චුට්ටක් ඇඩුවත් එක්ක...
යකඩෝ.... වෙලාව 12 යි මහ රෑ....
මම යනවා නිදියන්නට....
හැමෝටම සුබ රාත්‍රියක්.... <3

සෙනසුරාදා

6 වැනි සෙනසුරාදා සැප්තැම්බර්, හොදට මතක තියා ගන්න... බ්ලොග්බාස්ටර් එක ලග... දුකයි ඒත් ක‍රන්න දෙයක් නෑ... දිනේ මතක තියාගන්න ඕන නිසයි මෙතන ලියුවෙ...

duka davasak

ඊයෙ වැඩ ක‍රන තැන ගාව දවල් 2 යි 50 ට විතර බයික් එකක් කාර් එකක හැප්පිලා එක කොල්ලෙක් එතනම මැරිලා... අනිත් කොල්ලා ගෙ අතකුයි කකුලකුයි කැඩිලා... ඊයෙ ඉරිදා නිසා මම වැඩට ගියේ නෑ... ලස්සනම ලස්සන කොල්ලො දෙන්නෙක්ලු... අවුරැදු 24 යි වයස.... අද ටිවී එකෙන් ඇවිල්ලා වීඩියො කරගෙන ගියා... එතැන ඒ ගොල්ලො වැටිලා හිටිය විදිහ හුනු වලින් ඇදලා තිබ්බා.... මට හරිම දුකයි....

http://www.gazzettino.it/articolo.php?id=72279&sez=NORDEST

අතීතය

සෙනසුරාදා අතීතය වීදුරැ දොරෙන් එහා පැත්තෙ ඉදලා මං දිහා බලං හිටියා... ඒත් ඒ අතීතය අදුනගන්න මට ටිකක් වෙලා ගියා... දැන් මැන්ටල් වීගෙන එන නිසා වෙන්න ඇති... අතීතය සමහ‍රවිට ලස්සන ඇති වර්තමානයට වඩා... ඒත් අනාගතය?... යකාට ගියාවෙ.... නොපෙනෙන අනාගතයක සිහින මල් දකිනවට වඩා හොදට අදුනන අතීතයෙ ජීවත් වෙන එක හොදයි කියලත් හිතෙනවා... පිස්සු නැත්නන් ෂෝයි නේ....!

සිහින රදවගන්නා....

පෙරෙදා මල්ලි ආවා මං එක්ක බාප්පලාගෙ ගෙද‍ර... එයා නං තාම ගියෙ නෑ... ඊයෙ රෑ බාප්පා ආව පුංචි ලොරෙන්සෝ එක්ක... අපි ඉතින් රෑට නූඩ්ලස් පාරක් දාලා රෑ වෙලා ඇවිදින්න ගියා... ගේ ලගම ලොකු සල්පිලක් තියෙනවා මෙ දවස් වල... ඒකෙ ගිහින් වෙෙයිවාරන බඩු අත‍ර ඇවිදිද්දි මගෙ අවධානය ගිහින් නත‍ර උනා බොහොම අපූරැ බඩුවක් ලග... ඉන්ග‍්රීසියෙන් නම් "dream cacher" සිංහලෙන් නම් "සිහින රදවන්නා"... ඒක අරන් ඇවිත් නිදියගන්න තැනට හ‍රියටම ඉහලින් එල්ලා ගත්තා... ලස්සන හීනයක් පෙනෙන්න කිය කිය හිතට බල ක‍ලත් අන්තිමට උනේ මුලු රෑම නිදිනැතිව ගතක‍රන්නයී... ඒක නිසා අද මුලුදවසෙම හිටියෙ බොහොම අමාරැවෙන්.... අනේ අද රෑටවත් ලස්සන හීනයක් පෙනියන්....

පුංචි ට‍්රිප් එකක්

ගොඩ කාලෙකින් මගෙ දින පොත ලියන්න බැරි උනා... සති 3 කට විත‍ර කලින් අපි මොදෙනා කියන නග‍රයට ගියා... සන් වීතා් කියන ගමට තමයි ගියෙ... ටිකක් පිටිස‍ර.... විසාල තිරිගු යායක් මැද්දෙ තමයි අපි නැවතුන ගෙදර තිබුනෙ...
දවස් 3 ක් එහෙ හිටියා... එහේ හිටිය අයියලා මාමලා අපිට හොදට සැලකුවා.... ගොඩ කාලෙකට පස්සෙ මට ක‍්රිකට් ගහන්නත් ලැබුනා... එදා මොදෙනා නග‍රයෙ ලොකු සල්පිලක් තිබුනා අපි ඒකටත් ගියා... ලංකාවෙ අවන්හලක් එහෙමත් තිබුනා අපිට ඉතින් ටිකක් ආඩම්බ‍රත් හිතුනා... එදා අපි කොත්තු හැදුවා... මමත් කුස්සියට ගිහින් හ‍රි හ‍රියට උදවු කලා... ගොඩක් සතුටු උනා... එලියෙ බාබකිවු දාලා ලොකු පාටියක් දැම්මා... ඒ පාටිය නන් ඉව‍ර උනෙ උදේ 8 ට... මුලු රැයක්ම සින්දු කිවුවා අපේ කට්ටිය.. ඊට පහුවෙනිදා අපි ගගේ නාන්න ගියා... ඒකත් හ‍රිම සුන්ද‍ර අත්දැකීමක් උනා...

ගිය සතියෙ අපි "Acqualandia" හෙවත් වතුරලන්තයට ගියා... කියාගන්න බැරි ත‍රන් විනෝද උනා... භයානක සෙල්ලන් වල යද්දි නන් ගොඩක් බය හිතුනා... හැබැයි ඒ උස නිසා වත් වේගය නිසා වත් නෙමෙයි.... පීනන්න දන්නෙ නැති නිසයි.... හැබැයි අවුවෙ පිච්චිලා පිච්චිලා කට්ට කලු වෙලා තමයි ආපහු ආවෙ... ආයෙ යන්න ආසයි වතුරලන්තයට....

මේ සතියම අමතක ක‍රන්න ඔන සතියක්...

මට පිස්සුද නැත්නන්.....

අදත් ඉතින් උදේම නැගිටලා දිවුවා වැඩට... උදේ ඉදලම ගිනි රස්නෙට අවුවක් පෑවිවා ඉන්නම බෑ... ඔලුවත් කැක්කුමයි... වැඩක‍රන තැනට සුද්දියෙක් ආවා ත‍රමක් වයසක... අවුරැදු 55 ක් විත‍ර ඇති... මගෙන් අහනව "ඔයා ලංකාවෙද?" කියලා... මට මොකුත් හිතා ගන්න බෑ... මං එක පාරට කියවුනා "මොකක්" කියලා, මට හිතුනෙ නං ඒ වෙලේ රස්නෙ ඉහට ගහලා මගේ මොලේ හොද නැති වෙලා කියලා... ඒ ගෑනු කෙනා අයෙත් මගෙන් ඇහුවා "ඔයා ලංකාවෙද?" කියලා මම "ඔව්" කිවුවා , මේ මනුස්සයා මට කියපි "ඉතිං මමත් ලංකාවෙ තමයි" කියලා... මට හීන් දාඩිය දැම්මා... ඊට පස්සෙ දිගට හ‍රහට එයාගෙ විස්ත‍ර කියවගෙන කියවගෙන ගියා සිංහලෙන්... මට ඉතින් මාර සතුටුයි... එයා කිවුව විදිහට එයා ඇම‍්රිකන් ජාතික කාන්තාවක්... ලංකාවෙ නුව‍්ර මනුස්සයෙක්ව බැදලා තියෙන්නෙ... එයාලට නිමි ඇදුම් ගාමන්ට් එකක් තියෙනවා නුව‍ර... එයා ඇවිල්ලා තියෙන්නෙ රෙදි ජාති හොයන්න... හෙට ලංකාවට ආයෙම යනව කිවුවා... ඇත්තටම මට ගොඩක් ආඩම්බ‍ර හිතුනා සතුටු හිතුනා ඒ වගේම ලැජ්ජත් හිතුනා ... ලංකාවෙ හැදෙන අපේ සමහ‍ර සිංහල දරැවන්ට ගෙදෙට්ට ගුරැවරැ ගෙනෙත් සිංහල උගන්නන එක විලාසිතාවක් වෙලා තියෙන කාලේ "සුද්දියෙක් වතුර වගේ සිංහල කතා ක‍රන එක ගැන....

එන්න හිතයි පියඹා ලංකාවට

තවත් ඉරිදාවක්... අද නං 10 වෙනකන් නිදාගත්තා... නිදියන්න පුලුවන් එකම දවසනෙ.. පස්සෙ කාලා බීලා ස්කයිප් එකට ලොග් උනා... අද සුදු නැන්දලෑ ගෙද‍ර පාටියක්... ඉතින් හැමෝම එහෙ ඇවිල්ලා... අපි කැම‍රා ඔන් ක‍රගෙන කතා කලා... සිංදු කිවුවා... හ‍රිම සතුටුයි... පුංචි පැදුරැ පාටිය නිසා අපි හැමෝම ගොඩක් සතුටු උනා... අන්තර්ජාලයට පිං සිද්ද වේවා...! එත් දුක වැඩි උනාද මන්දා... අනේ අපි හැමෝටම එකටම ඉන්න ඇත්නම්...!!!!!

එන්න හිතයි පියඹා ලංකාවට.....

පොසොන් දන්සල...

අද නං නිවාඩු, අද වැඩ ක‍රන තැන ශ‍්රී ටීවී එකට දාන්න වෙළද දැන්වීමක් රෑපගත ක‍රනවා... එත් මට නං ආරාධනා ලෑබුනෙ නෑ... ඉතිං ඊයෙ හවස මගෙ යාලුවො 3 දෙනෙක්ම ආවා මාව බලන්න... අද ත‍්රෙවීසෝ නග‍රෙ පොසොන් මහා බත් දන්සැල.. අපි ඉතින් යන්න කතා ක‍රගත්තා.... අද උදේ නැගිටලා ඇදගෙන බස් හෝල්ට් එකට ගියා... අනේ අද ඉරිදා නිසා බස් නෑ... මං යාලුවන්ට කතා ක‍රහම එයාලා ආවා මාව ගන්න... හ‍රිම ජොලි... යාලුවො දෙන්නගෙ තාත්තා තමයි අපිව එක්කන් ගියේ... අපි ඉතිං කිචි බිචි ගගා හ‍රිම ජොලියෙ ගියා... මට ඉතිං හැමදාම මොකක් හ‍රි නැස්පැත්තියක් වෙනවනෙ... කලබලේට මම බ්ලවුස් එක ඇදලා තියෙන්නෙ පිටිපස්ස ඉස්ස‍්රහට.... අනේ ඉතිං වාහනේ ඇතුලෙම බොහොම අමාරැවෙන් මාරැ ක‍රගත්තා... ඉතිං කොහොම හ‍රි දන්සැලට ගිහින් බත් කෑවා... ලස්සන මිහින්තලාවකුයි ලොකු පොසොන් කූඩුවකුයිත් හදලා තිබුනා... දන්සල තිබුනෙ පල්ලියෙ... පල්ලියෙ පියතුමායි පන්සලේ හාමුදුරැවොයි දෙන්නම එකතුවෙලා ලස්සනට ඒ වැඩේ කලා.. මං එක්ක ගිය මගෙ යාලුවො දෙන්න කතොලික උනත් ඒ දෙන්නත් බණ ඇහුවා පිරිත් නූලුත් ගැටගහගත්තා... බණ අහලා දන්සල් වැදලා ඊට පස්සෙ මගෙ යාලුවො දෙන්නගෙ තාත්තගෙ යාලුවෙක්ගෙ ගෙද‍රත් ගියා... ඒ පැත්ත හ‍රියට ලංකාව වගේ... හ‍රි ලස්සනයි... පස්සෙ අපි ගෙද‍ර ආවා... ටිකක් වෙලා ඉදලා එයාලා ගියා... දැන් නං මම යනවා නාන්න.... දන්සල දුන්න හැමෝටම ගොඩක් පිං...!

අමතක උනානෙ... ඊයෙ පුංචි ලොරෙන්සෝගෙ 3 වෙනි උපන්දිනෙ... අපි එලියට ගියා කන්න... පස්සෙ සතුටු උයනට ගිහින් පොඩි අයට සෙල්ලන් කෙරෙවුවා... එත් කේක් එක නං කපන්න බැරි උනා... රෑ වෙලා ගෙද‍ර ආවා

නියපොතු

වෙලාව උදේ 7 යි 41... වැඩට යන්න ඇදුන් අදින ගමන් බ්ලොග් එක ලියන්න මට පිස්සුඩ මන්ද... අද නං මාරම නිදිමතයි... මොකද ඊයෙ රෑ බාප්පල 3 දෙනයි, බබාල 3 යි පුංචියි මමයි බප්පගෙ යලුවෙකුයි ගියා පොඩි උන්ව සෙල්ලන් කරවන්න පුන්චි සතුටු උයනකට... ආවෙ රෑ වෙලා... අර ප්ලේන් එක වගේ උඩ යන එකට යන්න පෝලිමේ ඉද්දි එක පාරට කොල්ලෙක් ඇවිල්ලා මං ඉස්සරහින් හිට ගත්තා මගෙ උරෙස්සෙන් අල්ලගෙන, බය වෙච්ච පාරට මං එයාව තල්ලු ක‍රලා දැම්මා එයාව විසික් වෙලා ගිහින් එතන තිබ්බ වැටේ වැදෙද්දිම මං එයාව අදුර ගත්තා.... මගෙ හොදම යාලුවෙක්... ඉස්කෝලෙ එක බංකුවෙ අපි හිටියෙ.... අනේ මං එයාව බේර ගන්න කියලා පැනල එයාගෙ බාහුවෙන් අල්ල ගත්තත් මගෙ නියපොතු වලට එයාගෙ මුලු අතම සීරැනා... අනේ පවු... ලේ එන්න ත‍රන් සීරිලා.... මට දුකේ බෑ... මං හිතුව මට බනී කියල, අනේ එත් මට බැන්නෙ නෑ... හිනාවෙලා අනේ අනේ උඹ මාව සීරැවා නේද කියල අහල යන්න ගියා... මට නං තාමත් දුකයි... ඒ සීරිච්චි වෙලෙ මං එයාට කිවා "දැන් උඹට සීරැන තැන දකින හැම වෙලාවෙම මාව මතක් වෙයි කියලා" ඉක්මනා හොද වෙන්න කියලා ප්රාර්ථනා ක‍රනවා... වෙලාව 7. 53... ප‍රක්කුත් උනා... මං යනවා ජේසු පිහිටයි...!

පහුගිය දවස්

පහුගිය ටිකේම හ‍රිම බිසී... ඉතිං ලියන්න වෙලාවක් තිබුනෙ නෑ... සති අන්තයෙ ගෙදර යන්න හිතන් හිටියත් අන්තිමට ගියෙ නෑ... ගිය ඉරිදාවක රෑ චයිනීස් කාලා සන් ජුලියානෝ පාක් එකට ගිහින් ඇවිද්දා... ඒ පාක් එක හරිම ලස්සනයි... කලපුව අයිනෙ නිසා මුහුදු හුලන් ගොඩයි... මේ සතියෙ ගෙද‍ර කාලා පාක් එකට ගිහින් ඇවිද්දා... දීපා බාප්පයි පුංචි ලොරෙන්සෝයි, ආසියා නංගීයී අශේන් මල්ලී බාප්පයි පුංචියී මායි... පොඩි උන්ටික බයිසිකල් අරන් ගියනිසා උන් ඒවා පැද්දා... ඉරිදා එක්කෙනෙක් අස් උන නිසා දැන් වැඩ වැඩීයී... ඊයෙ අදුරන අයියා කෙනෙක් ඇවිල්ලා මට පොත් දෙකක් දුන්නා... මම ඊයෙම එකක් කියවලා ඉව‍ර කලා... එඩ්වඩ් මල්ලවාරච්චි ගෙ "පතා ආ සැටි" හ‍රිම ලස්සනයි... මම පාන්ද‍ර 1 වෙනකන් නිදිම‍රාගෙන කියෙවුවා එත් උදේ නැගිටිද්දි නං මාර අමාරැයි... මේ දවස්වල පුදුම රස්නයක්.... ඉවසන්න බෑ... අද වැඩ ඇරිලා ආ ගමන්ම බාත්රෑම් එකට පැනලා ඇග හෝද ගත්තා... නිවන් ගියා වගේ... හෙට අනිත් පොත කියවන්න ඔන... පොඩිඋන් දෙන්නට මම සිංදුවක් දාලා දුන්නා... උන් දෙන්නා මෙතන ඇද උඩ උඩපැන පැන නටනවා... දැන්නන් මට මහන්සියී... ගිහින් පොඩ්ඩක් නිදාගන්න ඕනෙ... පුංචීයී බාප්පයි සුපර්මාකට් එකට ගියා තාම නෑ... මං නිදාගත්තොත් පොඩිඋන් දෙන්නා මොනා ක‍රගනීද දන්නෙ නෑ... එයාලා ආවහමම නිදියනවා... ඊයෙ අවුරැදු උත්සවේ විඩියෝ එක බැලුවා... හිනාකාලා පන ගියා...

අද ගෙද‍ර...

ගොඩ දවසකට පස්සෙ දිනපොත ලියන්නෙ... මම පදින්චිය වෙනස් කල එකයි ඒකට හේතුව... දැන් මම ඉන්නෙ අපේ බාප්පලාගෙ ගෙද‍ර නවතිලා... පහුගිය දවස් ටිකෙම වැඩට ගියා.. අද මෙහේ බස්, කෝච්චි, ඉස්කෝල ගුරැවරැ වැඩ වර්ජනයක්... ඉතින් මම ගෙද‍ර නැවතුනා නංගිව බලා ගන්න ඕන නිසා... එයාට කාටුන් එකක් දාලා දුන්න බලන්න... මල්ලි නං ඉස්කෝලෙ ගියා...
පහුගිය දවස් ටිකේම හොදට අවුව පායලා තිබුනා... ඒත් අද නං අහස කලු ක‍රලා, වහින්න වගේ... හ‍රිම පාලුයි... හ‍රිම කම්මැලී... පහුගිය දවස් ටිකේම ගොඩක් දේවල් සිද්ද උනා.... ඒවා ලියන්න හිතාගෙන හිටියත් මට නං දැන් ඒවා මතකත් නෑ... ඉරිදට මම "අබා" බලන්න යන්න හිතන් ඉන්නෙ... සාහිත්ය උලෙලට යවන්න මම ලියපු සින්දුවක් ලැහැස්ති කලත් ඒක 15 වෙනිදා ඉව‍්රයි... ඉතින් අද 15 නිසා මට සින්දුව සහිත ඉල්ලුම්පත‍්රය දාන්න බැරිවෙයි වගේ...මෙහේ නංගී මල්ලී එක්ක ඉන්නකොට නං වැඩිය පාලුව දැනෙන්නෙ නෑ... ඒත් පොඩි ලමයිව හදන එක කොයි ත‍රන් අමාරැද කියලා මට දැන් හොදට තේරෙනවා... අපේ අම්මත් කොච්චිර දුක්විදින්න ඇද්ද අපිව මේ තත්වෙට ගේන්න...

මගේ අම්මට මම ගොඩාක් ආද‍රෙයි....!

කිරි කෑවා නෙමේ කිරි නෑවා... :( (අපේ අවුරැදු උත්සවේ)

දවස් දෙක තුනකට පස්සෙ අද තමයි නිවාඩුව බ්ලොග් එක ලියන්න ලැබුනෙ... පෙරේදා මම ගියා අපේ බාප්පලාගෙ ගෙද‍්ර... එහේ එදා රෑ ඉදලා ඒගොල්ලො එක්කම ගියා අවුරැදු උත්සවේට... නංගීයී මල්ලී බුලත් දී පිළිගැනීමට හිටිය නිසා උදෙන්ම යන්න උනා... අවුරැදු උත්සවේ නං ජොලි... ඔක්කොම යාලුවො ඇවිල්ලා හිටියා... අලුත් යාලුවො ටිකකුත් හම්බවුනා...මම දෙහිගෙඩිය හැන්දෙ තියන් යන්නයි, ඉදිකට්ටට නූල දාන්නයි, සංගීත පුටු ත‍රගෙටයි, අන්දයා කිරි කැවීමටයි සහභාගීවුනා... අනේ මම හිටියෙ කිරි කන්න... අපි 3 වෙනියට විත‍ර ආවේ එත් අපිව දැක්කෙ නෑ... අපිව බලන්න හිටිය විනිශ්යකාරය වෙන දිහාවක් බලන් හිටියෙ... ඔක්කොමත් හ‍රි කියමුකො මට නං පැන්නෙ කිරි හැලුනු ග‍්රෙම්බියුල් එක ගලවපු විදිහට... අපිට ඒක ඇන්දෙවිවෙ කිරි ඇගේ හැලෙන්නෙ නැති වෙන්නනෙ... මේ මනුස්සයා ඒක ගැලෙවුවෙ කනපිටට... මගෙ මුලු මූණෙයි කොන්ඩෙයි කිරි ගෑවුනා.... අන්තිමට සංගීතෙකුත් තිබ්බා... අපි ඉතිං නැටුවා කකුල් රිදෙනකන්ම... රෑ 12 ත් පහුඋනා ඒක ඉව‍රවෙද්දි. බෝට්ටු තියෙන්නෙ පැයෙන් පැයට අනිත් එක හොදටම වහිනවා සීතලේ ගැහි ගැහි හිටියා ඉතිං, ගෙද‍ර එද්දි පාන්ද‍ර 2 ත් පහුවෙලා, ආව ගමන් බත් කාලා නිදාගත්තා... අද දවල් මම නැගිටිද්දි 12 යි වෙලාව... ඊට පස්සෙ කඩේට ගිහින් අයේ ගෙද‍්ර ආව... මට දැන් උන වගේ වැස්සට තෙමුනනෙ ඊයෙයි අදයි... දැන් මම නිදියන්න යනවා... (අද දවල්ට මම ලොකු කෙබබ් එකක් කෑවා :) )

අන්දයා කිරි කැවීමේ පින්තූර කිහිපයක්

කොත්තු සහ මගෙ බඩ

අදත් මම වැඩට ගියා.... අද නං තනියම තමයි වැඩ කලේ... කම්මැලිකමේ බෑ... ඒ මදිවට අද පුදුම සීතලයි... පෙරේදා සමර් ඇදුමක් ඇදලා ගියත් අද ජැකට් ඇදලා යන්න උනේ.... අනිද්දට අපේ සිංහල අලුත් අවුරැදු උත්සවේ... ඉතිං හැමෝම ලක ලැහැස්ති වෙනවා... අද මේනක අංකල් ආවා කඩේට, මට අවුරැදු කුමාරි ත‍රගෙට ඉන්න කියල පොරේ... මම බැහැම කිවුවා... නිකන් බොරැවට චාටර් වෙන්න ඕනෙ නහැනේ... ටානියා නංගිත් ඊයේ කෝල් ක‍රල පැය ගානක් නාහෙන් ඇඩුවා මට අවුරැදු කුමාරි ත‍රගෙට එන්න කියලා... එයාගෙන් බේරැනේ "අන්දයාට කිරි කැවීමෙ ත‍රගයට" එන්නම් කියලා පොරොන්දු වෙලා... මට වෙන්නේ කිරි නාන්න තමයි...

හවස් වෙද්දි නං මට වාසි වැඩක් උනා... පාලුවෙ ඉද්දි මම අන්ද‍්රේගෙ කතාවක් ලිවුවා "අන්ද‍්රේ කිරි කෑ හටි" එකත් ඩිලාන් අයියා විසින් බලු වලිගෙට බාර දුන්න වැඩක්... (සාමන්යයෙන් එයාට භාර වෙන වැඩ කෙරෙන්නෙ මගෙ අතින්) තාත්තගෙ යාලුවෙක් ඇවිල්ලා මගෙන් ඇහුවා බඩුවක් දෙන්නම් කනවද කියලා.. ඒ වෙලේ මගේ බඩ ෆුල්... මම කිවුවා අංකල් බඩ නං ෆුල් එත් මොනාද කෑම කියලා... "මස් කොත්තුයි බිත්ත‍්ර කොත්තුයි" මම අන්ද‍රේගෙ කතාව ලියුව කොලේ අංකල්ට කියවන්න දීලා බඩ පැලෙනලකං කොත්තු කෑවා... රස වැඩි වෙන්න කොත්තු ජාති දෙක මිස‍්ර ක‍රලා කෑවේ... මගෙ බඩ නං දැං අච්චිආරැවක් වෙලා... අනේ දෙයියනෙ බඩේ අමාරැවක් නං හැදෙන්න එපා... අනිද්දට හොදට කන්න හම්බෙන දවසක්...!

.

.